ගෝල්ඩන් බූට්

'ඔය කැබිනට් එක කුඩු නොකර ඉඳපන්. ඕකේ තියෙන ඒවා තාත්තගෙ පන වගේ. දන්නවනේ'

කසුන් බෝලයකට පයින් පහර දෙමින් කකුලෙන් බෝලයට අමුතු සෙල්ලම් දමමින් සාලය පුරා සෙල්ලමේ යෙදෙයි.

'අම්මේ හෙට සිලෙක්ශන්ස්. උදේ පාන්දරින්ම යන්න ඕනේ. ඔන්න කෑම නම් එපා හොදේ'.

'මොකක් කිව්වා'. සුනීතාට කසුන් කීදේ හරිහැටි වැටහුනේ නැත.

'අයියෝ එපාවෙනව අප්පා. ඔයාට කී සැරයක් කිව්වද අම්මේ ..හෙට තමයි ෆුට්බෝල් ටීම් එකට ළමයි තෝරගන්නේ. මම පාන්දරම යනවා...කෑ...ම ...එපා....තේරුනාද'

'එහෙම කොහෙමෙයි. සෙල්ලම් කොරන්න හොඳට හයිය හත්තිය ඕනේ කොලුවෝ. මම උඹට කොස් ටිකක් තම්බලා දෙන්නම් පොලුයි ලුනු මිරිසුයි එක්ක'. 'එපා කිව්වම එපා...උදේ පාන්දර කන්න බෑ..ඔයාට කියනදේ තේරෙන්නෙ නැනේ'.

කසුන්ගේ මවුපියන් වූ සුනීතා සහ සුනිල් ගම හැරදා කොළඹට පැමිනියේ කසුන් ශිෂ්‍යත්වය සමත්වීම නිසාවෙනි. කසුන්ගේ පියා දක්ෂ බයිසිකල් ශූරයෙකි. නමුත් කසුන් කැමැත්තක් දැක්වූයේ පාපන්දු ක්‍රීඩාවටයි.

පසුවදා උදෙන්ම පාසල් ගිය කසුන් තම සගයන් හා සමග පාපන්දු ක්‍රීඩාවේ යෙදුනේ දහවල් පවත්නා තෝරාගැනීමේදී පාසල් කණ්ඩායමට කෙසේ හෝ ඇතුලත්වන අටියෙනි. ඔහු සැබෑවටම ධෛර්යවන්තය. එසේ නොවන්නට ඔහු ශිෂ්‍යත්ව විභාගය අසමත් වන්නට තිබින. විභාගයට සතියකට පෙර ඔහු ආසාත්මිකතාවයක් නිසාවෙන් රෝහල්ගතව සිටියේය. අතෙහි ඇතිවූ තුවාල හේතුවෙන් පෑනක් පැන්සලක් අල්ලනට පවා නොහැකි විය. නමුත් සුනීතා ලවා පොත් පිටු පෙරලගෙන පාඩම් කල ඔහු ඉහලම ළකුණු ගනනක් සමග සමත් වූවේය...

කසුන් පාසල් පාපන්දු කණ්ඩායම සඳහා තෝරා ගැනුනි. ප්‍රීතියෙන් ඉපිලී ගිය ඔහු එදා දිනයේ කිසිම පාඩමකට සවන් යොමුකලේ නැත. ඔහුට පාපන්දු ක්‍රීඩකයන්ගේ මුහුණු රාශියක් මැවී පෙනෙන්නට විය. ඒ අතර ඔහුගේ මුහුණත් තිබුනි. එදින පාසල නිමවී නිවසට ආ හැටි පවා ඔහුට අමතකය. නමුත් වෙනදාටත් වඩා කලියෙන් ගෙදර පැමින ඇති බව ඔහුට පසක් වූයේ ඔරලෝසුව දෙස බැලීමෙනි. ඔහු ගෙය තුලට දිව ගියේය. 'අම්මේ...අම්මේ...'. 'මොකද බන් බෙරිහන් දෙන්නෙ. මොකෝ අද කලින්ම' සුනීතා ඇසුවාය. 'අම්මේ කියන්න බලන්න අද ඉස්කෝලෙ මොනාද උනේ කියල'. 'මන් කොහොමද බන් ඒවා දන්නෙ. මමයැ ඉස්කෝලේ ගියේ'. 'මාව ෆුට්බෝල් ටීම් එකට තේරුනා අම්මේ' ඔහු සුනීතාව වැලඳගෙන කැරකෙන්නට වූවේය. 'අනේ තෙරුවන් සරණයි මගෙ කොල්ලට. මම දන්නව පුතේ උඹට වරදින්නෙ නෑ' ඈ කඳුලු පිසදමමින් කීවාය.

'අම්මේ තාත්තා කෝ. මේ දවස් ටිකේම රෑවෙලානේ එන්නේ...අනික උදෙන්ම මම යන්නත් කලින් ආය ගිහිල්ලා'

'අර බයිසිකල් සවාරියක් තියෙනවා නේ. උදේ පාන්දර ඒකට පුරුදු වෙනවා. ගියපාර වගේම මේ පාරත් දිනන්න ඇහැක්වෙයි. හැබැයි ඉතින් මේ පාර තරුණ කොල්ලො වැඩීලු. ඒක නිසා හොඳට පදින්න වෙයිලු'

කසුන් පාසල් වැඩ වලට වඩා පාපන්දු ක්‍රීඩාව වෙත වැඩි බරක් යොදා තිබුනි. ඒ අන්කිසිවක් නිසා නොව ලඟ ලඟ පැමිනෙන අන්තර් පාසල් පාපන්දු තරඟ වලට මුහුන දීම සඳහාය. පාසල ඇරඹීමට පෙර මෙන්ම පාසල් කාලයෙන් පසුව පුහුණුවීම් සිදුකෙරුනි. සියල්ලම ඉතා සතුටුදායක ලෙස සිදුවූවත් එක් දෙයක් පිලිබඳව කසුන් සිටියේ දැඩි කනස්සල්ලෙනි. ඒ පාපන්දු තරඟයට ක්‍රීඩා කිරීමට අවශ්‍ය දෑ සම්බන්දයෙනි. පාපන්දු පාවහන් දෙකක්, ජර්සිය සහ ඇඳුම, පා ආවරණ සහ අදාල අනෙකුත් දේ ගැනීමට තරමක මුදලක් වැයවෙන අතර ඒ සඳහා වියදම් කිරීමට තම දෙමාපියන්ට අපහසු බව ඔහු හොඳාකාරවම දනී. තාත්තාට ලැබෙන සොච්චම් වැටුපෙන් ගේ කුලිය සහ ගෙදර වියදම් දැරූ විට ඉතිරි වන්නේත් නැති තරම්ය. නමුත් ඒ සියල්ල අමතක කර කසුන් පුහුණුවීම් වල යෙදුනේය. මුදල් සොයාගැනීමට කිසියම් දෙයක් කලයුතුබව ඔහු සිතාගත්තේය. නමුත් ඔහු පුදුමයට පත් කරමින් ඒ සඳහා අවශ්‍ය මුදල් ප්‍රමාණය ඔහුගේ පියා ලබාදෙන ලදී. ඒ පිලිබදව ඔහු පියාගෙන් විමසුවත් එයට නිසි පිලිතුරක් ලැබුනේ නැත. අම්මාත් කිසිවක් නොදන්නාබව කීවාය. සමහරවිට පියා රෑ අමතර වැඩකර මුදල් සොයාගන්නට ඇත. ඔහු තනිව සිතුවේය.

කසුන් වෙනදාටත් වඩා උද්‍යෝගයෙන් ක්‍රීඩා වල නිරත වූවේය. පාපන්දු කණ්ඩායමේ ඔහුට නියමිතව තිබුනේ ඉදිරිපෙල ක්‍රීඩා කිරීමටයි (ස්ට්‍රිකෙර්).

'අම්මේ මැච් වල වැඩිම ගෝල් ගහන කෙනාට ගෝල්ඩන් බූට් එක හම්බවෙනවා'. කසුන්ගේ එකම පරමාර්ථය වී තිබුනේ කෙසේහෝ එය තම සතුකරගැනීමටයි.

සියල්ල හොඳින් සිදුවූවද තම නිවසේ කුමක් හෝ දෙයක් සිදුවනබව කසුන්ට ඉව වැටී තිබුනි. මව සහ පියා සෙමෙන් කසු කුසු ගාන අයුරු ඔහු නෙත ගැටුනේ වරක් දෙවරක්ම නොවේ. පියා වෙනදාමෙන් දහවල් කෑම ගෙනයන්නේ නැති බව අහම්බෙන් ඔහු නෙත ගැටින. ඒ ගැන අම්මාගෙන් ඇසූවිට ඇය පැවසූයේ තාත්තාට බඩේ කැක්කුමක් නිසා එසේ කල බවයි. පසුදා පාසල නිමවී යහලුවන් සමග ටවුන් එකට ගිය විටකදී ඔහු දුටුවේ කඩයකට වී බනිස් ගෙඩියක් කා ප්ලේන්ටියක් බොන පියාය. තාත්තා මුදල් අගහිඟ නිසාවෙන් දහවල් ආහාරය පවා නවතා ඇත. මෙහෙම කලොත් තාත්තාට බයිසිකල් සවාරිය ජයගනු නොහැකි වනු ඇත. කුමක් හෝ කලයුතුව ඇත. හෙට පාන්දර තාත්තා බයිසිකල් පදින්නට යන විට ඔහු සමග ගොස් මේ පිලිබදව කතා කිරීමට ඔහු සිතා ගත්තේය. ගෙදරදී කතා කලොත් අම්මා සිත් රිද්දාගන්නා බව ඔහු දනී. ඒ නිසා හොඳම විදිය පියා සමග උදේ කතා කිරීමයි.

පසුවදා පියා සමග යන්නට සිටියත් ඔහු අවදිවනවිට පියා පිටවගොස් ඇත. කසුන් අම්මාටත් නොකියාම නිවසින් පිටව ගියේය. පාර දිගේ ඔහේ ඇවිදගිය ඔහුට බස් නැවතුමේ වාඩිවී සිටිනා පියා දැකගන්නට ලැබින. බයිසිකලය පෙනෙන්නට නැත. ඔහුට කිසිත් සිතාගත නොහැකිය. පසු දිනත් තාත්තා පිටුපස යාමට ඔහු සිතා ගත්තේය. සිදුවූයේ පෙර දිනයේ සිදුවූ දේමය. ඔහු පියා ලඟටම ගියේය. කසුන්ව දැකීනෙන් පියා කලබල විය.

'තාත්තේ මොකද මෙතැන කරන්නේ..කෝ බයිසිකලේ'. පියා නිරුත්තරවනු පෙනුනි. ඔහු තම බයිසිකලය විකුණා දමා ඇත. ඒ මුදල් වලින් කසුන්ට ක්‍රීඩා වලට අවශ්‍ය මුදල් ලබාදී තිබුනි. එය කසුන් දැනගැනීම වැලැක්වීමට හැමදිනම උදේ බයිසිකල් පදින්නට කියා බොරුවට පාරට පැමින කසුන් පාසල් යනතුරු සිට නිවසට පැමින ඇත. කඳුලු කැට කසුන්ගේ දෙකම්මුල් රූටා පහලට වැටුනි. පියා ඔහුව වැලඳගත්තේය. 'පුතේ මම බයිසිකල් තරඟ දිනලා තියෙනවා. කැබිනට් එක පුරාම තියෙන්නෙ කප්. දැන් ඔයාගෙ වාරෙ'. ..........
.

.

.
නිවේදක: ඔබගේ මීලඟ බලාපොරොත්තුව කුමක්ද?

කසුන්: මගේ පියා මෙවරත් බයිසිකල් සවාරිය දිනන මොහොත දැකගන්න...

පීසා මල්ලී...

පෞද්ගලික ආයතනයක රැකියාවක් කිරීම එක්තරා අතකින් සහනයක් වන්නේ වේතනය ලැබෙන දවසට පමනි. පනස් ගනනක් නිවාඩු අතරින් ලැබෙන අල්පයක්වූ නිවාඩු වල පවා තම ආයතනයේ දියුණුව තකා වැඩකරන්නෝ බොහෝය.
ගෙදර සියලුම දෙනා එකතුවී සිටින නිවාඩු දිනයක පවා අපි ඔෆිස් යන්නේ ඉමහත් වූ ආඩම්බරයක් සිත තවරගෙනය. තවරාගැනීම කෙසේ වෙතත් ගෙදර ඇත්තෝ අපට දෙන කින්ඩිය මුසුවූ බැලුම්, සිනහව ඔවුන්ගේ සිත් පුරවන්නට සමත්ය.
සුනඛ මාක් ගනයට වැටෙන අපි ආපසු නිවෙස දෙසනොබලාම සේවා ස්ථානය කරා යන්නේ 'උඹලටත් ඔහොම දවසක් පැමිනේවා' යන උත්තරීතර ප්‍රාර්ථනාවන් සමගිනි.

එසේ සේවා ස්ථානයට පැමිනෙන අපි නැවත පාසල් කාලයට පැමිනියා කියා සතුටුවන්නේ මල් කිනිති පරිද්දෙනි.
'Guys keep your noice down' ටාගට් ගහල ඉවරද?
....එවන mail වලට reply කරන්න ඕනෙ උඹලා නෙමේනෙ.
'You guys are matured individuals. Dont be like school children'
යැයි කියමින් පාසලක සිරි මවන්නේද ඔවුන්මය. කළමණාකාරවරු නැත්නම් මැනේජර්ස්ලා එසේත් නැතිනම් ටීම් ලීඩර්ස්ලා අප හදවතේ ලැගුම් ගන්නේ එසේය. නොසරුප් වචන වලට මුවින් පිටවීමට ඉඩ නොදී නිවාඩුවක් ඉල්ලූ සැනින් කිසිම පැකිලීමකින් තොරව එය ලබාගන්න යැයි පවසන්නට තරම් ඔවුහු නිහතමානී වෙති.

'කමක් නෑ ඔයා එක leave ගන්න. අනිත් අය ඒක බලාගනී. මමත් ඔයාගේ වැඩ ටික කරන්න බලන්නම්' ඒ වචනම ඇතිය. මෙවැනි පරිසරයක නිවාඩු දිනවල පවා අපි කැමැත්තෙන් වැඩ කරන්නේ ඒ නිසාය.

මේ දේවල් මගේ මතකයට ආවේ මට පහුගිය දවසක මුහුන දෙන්නට වුනු සිදුවීමක් නිසාය. දහවල් වරුවේ පෞද්ගලික කටයුත්තක් සඳහා රාජගිරිය කීල්ස් දෙසට ගමන් කරන මා දුටුවේ රිය අනතුරකි. ඈත සිටම බයිසිකල් කරුවෙකු පාර පුරා එහෙට මෙහෙට වාහන අතරින් එන අයුරු මා දුටුවෙමි. 'මූ නම් වැඩිදුර යන එකක් නෑ' සිතුනේ ඉබේමය. කීල්ස් පසුකර බස් නැවතුම්පළ අසලදීම කැබ් රථයක ගැටුනු ඔහු විසිවී ගොස් පාරටම වැටුනි. රතු සහ කලු ටී ෂර්ට් එකකින් සැරසුනු ඔහු Pizza Hut හි වැඩ කරන අයෙක් බව හඳුනාගැනීමට අපහසු වූයේ නැත. මමද ඉක්මනින් ඔහු වෙත දුවගෙන ගියේ අනික් සිටි පිරිස දුවන නිසාවෙන්ම නොවේ. ඔහුට සීරීම් ඇරෙන්නට වැඩි තුවාලයක් පෙනෙන්නට නැත. ඔහුට නැගිටින්නටවත් අත නොදෙන මිනිසුන් සියලුදෙනාම පාහේ ඔහුට බැනවදිති. ඒ ඔහුගේ අනතුරුදායක රිය පැදවීම නිසාය. මා මෙන්ම බොහෝ දෙනෙක් ඔහුගේ වෙට්ටු දැමිල්ල දැක ඇත.

ගහෙන් වැටුන පීසා මල්ලීට මේ ගොන් හරක් අන් එසැවීම කිසිසේත් අනුමත කළ නොහැක. මා තනිව නැගී සිටියෙමි. (වැරදි අදහසක් නොගන්න. වැටී සිටියේ මා නොව පීසා මල්ලීය)

'සභාවෙන් අවසරයි..මේ අනතුර සම්බන්දයෙන් වචන ස්වල්පයක් ගෙනහැර දැක්වීමට මට අවස්ථාව ලබාදුන් සැමට ප්‍රථමයෙන් ස්තුතිවන්ත වෙනවා' වැනි බොළඳ ගී සිනා රැලී මා දෑස නිලංකාර අදුරේ සිරකරවන්නට ඉඩ ඇති නිසාවෙන් එසේ නොකීවෙමි.
'දැන් මේ මනුස්සයට බැනලා වැඩක් නෑනේ. වෙච්චි දේ වෙලා ඉවරයි. දැන් මෙයාව නැගිට්ටවමු'
මම පීසා මල්ලි දෙස හැරුනෙමි. දයානුකම්පාව ඉහවහා ගිය මොහොතක් ලෙස එය විචාරයයන් පවසනවා ඇසුනි.
'මල්ලි මම දන්නව. උඹලටත් ටාගට් තියෙනවනේ. උඹලගේ රයිඩ් එකට වෙලාවක් දීලා තියෙන්නෙ. ඒ වෙලාවට ඩිලිවරි එක කළේ නැත්නම් උඹලගේ සැලරිමයි අඩුවෙන්නේ. ඒත් ඉතින් පාරෙ යනකොට ටිකක් පරිස්සමෙන් පලයන්.ටාගට් වගේ නෙමේ බන් ජීවිතේ'

මා එසේ කීවාට ජීවිතේම ටාගට් එක්ක ගතකල අපිට ඕවා අමුතු නැත. උණක්, හෙම්බිරිස්සාවක් හැදුනත් වැඩට එන්නේ ටාගට් ගසන්නට ඇති දැඩි කැපවීම නිසාමය.

'මල්ලී, ටාගට් එකම නෙමේ ජීවිතේ. උඹ පොඩ්ඩක් ඒ ගැනත් හිතපන්'

පීසා මල්ලි අන්දුන් කුන්දුන් වී මා දෙස බලා හිඳී. 'යකෝ මම වැරදි දෙයක්වත් කිව්වද' සිතූ මා අවට සිරි නරඹන ජනී ජනයා දෙස බැලුවෙමි. සමහරු උපේක්ෂාවෙන් මා දෙස බලාසිටි අතර සමහරු පීසා මල්ලිගේ ලුක් එකේම වෙනත් වර්ශන් වල සිටියෝය.

පොඩි හරි අවුලක් මෙතැන ඇති බව වැටහුන මා නැවත හොඳින් පීසා මල්ලි දෙස බැලුවෙමි. කැරකෙන බෙලිකටු ..බිබිලි නගින දඟර සුළගක් මා ගත දැවටින. පීසා මල්ලිගේ ටී ෂර්ට් එකේ Pizza Hut බැජ් එකක් නොමැත. ඒ ටී ෂර්ට් එක පීසා හට් වැඩකරන අයෙකුගේ නොවන බව පැහැදිලිය. ඔහු අමතර පන්තියකට යන හෝ තම පෙම්වතිය හමුවීමට යන එකකු වීමට බොහෝදුරට ඉඩ ඇත. තවදුරටත් මා පිස්සෙකු නොවන බව සනාථ කිරීම පිනිස මා ඔහු අතින් අල්ලා නැගිට්ටුවෙමි. අසල සිටි පිරිස ව්‍යාකූල මන්ස්වලින් යුක්තව විසිර යන අයුරු දුටුවෙමි. පීසා මල්ලිගේ පිටට තට්ටු කළ මාද එවැනිම මනසක සන්තර්පනය වූ හැඟුම් සමුදායකට ඉඩතබමින් තිරයෙන් මෑත් වුනෙමි.

\මිෂ්කා/

ඕමිය 2- 'ජැක්පොට්'

අප්‍රේල් සිරියත් විඳගෙන ප්‍රින්සිපල්ගේ ඔෆිස් එක ඉස්සරහ ඕමි ගහලා වෙච්ච දේවල් ටික මතක ඇතිනේ...අමතක අය, කතාව දන්නෙ නැති අය ගිහිල්ලා 'ඕමිය' කියවන්නකෝ..

ඒ සිද්දි දාමයෙන් පස්සෙ අපිට ඉස්කෝලේ මාරම තැනක් තිබ්බේ. ඒ කියන්නේ තිබ්බේ පන්ති කාමරය තමයි ඉතින් ..

ඔන්න අවුරුදු නිවාඩුවත් ආවා. ගෙදර ඉන්න කාලේ ආයෙත් සුපුරුදු විදියටම කැට සෙල්ලම පටන් ගත්තා. දිනාගෙන ඇවිල්ලා සල්ලි ටිකක් හම්බවෙනකොටම ඔන්න ඉතින් ඇහෙනවා 'මේ අවුරුදු කාලේ හිනහවෙයන් රාලේ..තෙල් ඉහිරුනු කැවුම් ගෙඩිය වාගේ..' කැවුම් බඩගින්න ඉතින් පොඩි බඩගින්න වගේ නෙමේනේ..කැවුම්වල දහසකුත් ඇදකුද කියල හොරෙන් හදපුවා දෙක තුනක් බඩට දාගෙන ආයේ කැට පොලට යනවා.
අපිට අවුරුදු ජයයි. කැට ගහල ඇති වුනාම ඔලිඳ කෙලියට තමා යන්නේ. අපි කරපු ඔලිඳ කෙලිය අනිත් අය කරපු එකට වඩා සෑහෙන වෙනස්. ඒවා ඉතින් මෙතන කියන්න අමාරුයි ...

කොහොමින් කොහොමහරි අවුරුදු ජයටම අවසන් වීගෙන එනවා. ඉස්කෝලේ නිවාඩුවත් ඉවරයි. 'ආයේ ආයේ ආයේ ආයේ ආයේ යන්න බෑ' කිව්වට යන්නම වෙනවා. සීයට අසූව නැත්නම් මොකද්ද එකක් තියෙනවාලුනේ. සීයගේ වයසයි ඉස්කෝලෙයි අතර සම්බන්දය ගොඩක් එවුන්ට ප්‍රශ්නයක්. ඒ කොහොම වුනත් ඔන්න හා හා හරි හාවා කියල කැලේ මැදින් ඉස්කෝලේ යන්න පිටත් වුනා. මෙන්න යනකොට ඉවුරේ ඉන්නවා ඉබ්බා. මූත් ජයට ඇඳගෙන ඉස්කෝලේ යන්න. ඌට ඉබ්බා කියන්නේ හිමින් ගමනක් නිසානම් නෙමයි. ඇත්තටම ඌ ගල් ඉබ්බා. ඒක වෙනම කතාවක්.

කොහොමහරි ඉස්කෝලෙටත් ආවා. පොඩ්ඩක් විතර පරක්කුයි. පොඩ්ඩක් කිව්වට පළවෙනි පීරියඩ් එකත් ඉවරයි. නිකන් මොකටද ගේට්ටුවේ සිකුරිටි අන්කල්ට කරදර කරන්නේ කියල හිතාගෙන පන්සල පැත්තෙන් තියෙන අපේ සුපුරුදු ස්පොට් එකෙන් ඉස්කෝලේ ඇතුලට පනින්න තීරණය කලා. වෙන එවුන් ඉස්කෝලෙ ඇරෙන්න කලින් එලියටයි පනින්නේ. අපි ඒකට දෙකම කරනවා කියල ආඩම්බර වුන අවස්තා එමටයි.

'මචන් අද නම් අරූ අනිවාර්යයෙන්ම ඇති'
මටත් ඒක අමතක වුනා නෙමේ. පන්සල පැත්තෙන් ඉස්කෝලෙට පනින ඕන එකෙක් මූව දැකලා තියෙනවා ..දන්නවා..මූත් එක්ක ඔට්ටුවෙලා තියෙනවා ...ඕව කිය කිය ඉන්නකොටම අලි කඳයා වගේ මූ අපි ඉස්සරහා...
'මොකද මෙතන වෙන්නේ'
මට ඒ වෙලාවේ තමයි ගණදෙවි හෑල්ල මතක්වුනේ.
'මූ පනින්න ලෑස්ති වුනේ. හොඳ වෙලාවට මම දැක්කේ. ඌව අරගෙන යන ගමන්'
'උඹ මෙතනින්ම පැනලා මූව එක්ක යන්නද හදන්නෙ'
'ආයේ ගේට් එකට වටයක් යන්න ඕනේ නෑනේ. මෙතනින් පැනල එක්ක යනවා. මම ප්‍රිෆෙක්ට් රූම් එකට එක්කගෙන යන්නම්' එහෙම කියල මම ඉබ්බගේ අතින් අල්ලගෙන තාප්පෙන් ඌව ඇතුලට දාලා, මාත් පැන්නා. ඉබ්බට මාර ත්‍රිල්..ඒකේ වැඩිකමට මූ අරූගේ නම කියල කෑගැහුවා.

'බල්ලට බිස්කට්...හූ හූ බල්ලට බිස්කට්..'

මාලුවා නහින්නෙ කට නිසා වගේම ඉබ්බා නහින්නෙත් කට නිසා කියල මට ඒ වෙලාවෙ මතක් වුනේ. මම ඉතින් කොකා වෙලා දන්න ශිල්ප පෙන්නුවා.
'අඩෝ ඔහොම හිටපන් කාලකන්නිය..දුවන්නෙපා...අහුවුනොත් තෝව මරනවා' කියල කැගහගෙන මාත් ඉබ්බා පස්සෙ දිව්වා. මරු විකලෙන් බල්ලට බිස්කටුත් අපේ පස්සේ...

ඉතින් එතනිනුත් ගැලවිලා දෙවියන්ට විතරක් කරන්න පුළුවන් වැඩ දොළහ කරන්න තියෙන උන් වගේ අපි ඊලඟට ගියේ ඊලඟ වැඩේට. පන්තියට...ඉගෙන ගන්නත් එපැයි. යනකොට ගණන් පීරියඩ් එක.

'ප්‍රැක්ටිස් ගිහිල්ලා ආවේ මිස් . හරිම මහන්සියි..' කියාගෙන පන්තිය ඇතුලට ගිහිල්ලා ඒ පයින්ම 'මිස් ටක් ගාලා කැන්ටිමට දුවල එන්නම්..' කියල ආයේ මාරු වුනා. අපිටම කියාපු මිස්..හරිම හොදයි ..ඇත්තටම සංවේදී හදවතක් තිබුන කෙනෙක්...

කාඩ් සෙල්ලමත් නැවතුන හින්දා කට්ටිය ෆුල් අවුලෙන් හිටියේ. ඔය අතරේ තමයි දැන් ඔය ඇමෙරිකාවේ ඉන්න ඩිල්ෂාන්, නැත්නම් ඉරංග කිව්වම ඕන එකෙක් දන්නව..අලුත්ම කන්සෙප්ට් එකක් ගෙනාවේ. ධම්මික පෙරේරවත් ඒ වෙනකොට හිතල තිබුනේ නැති සෙල්ලමක් මූ හොයාගත්තා. කවකටුව අරගෙන ඩෙස් එකේ රවුමක් ඇන්ඳා. දැන් ඉතින් කට්ටිය කොර. වෘත්තයක චාපය, ඒකට ලම්භකය ..මෙලෝ හසරක් නොතේරුනත් අපි ඌ කරන දේ බලාගෙන හිටියා. වෘත්තය කොටස් හතරකට බෙදුවා...සමාන කොටස්...ඒවා මාරුවෙන් මාරුවට අඩු වැඩි කියල නම් කලා. ඌ පුටුවෙන් නැගිට්ටා...අපිත් නැගිට්ටේ ඉබේම. සාක්කුවෙන් ආය කටුවක් අරගෙන ඒක ඩෙස් එක උඩින් තිබ්බේ කාඩ් පැක් එකක් ගහන විදියට. ඒක කවකටුව ගහල තිබ්බ සිදුර උඩින් තියලා කවකටුව ගැහුවා. දැන් කැරම් ගහනවා වගේ ආය කටුවේ හිසට ගැහුවා...ඒක කැරකිලා කැරකිලා වැඩි පැත්තක නතරවුනා..

ඔන්න ඔහොමයි අපි ඊලඟ සෙල්ලම පටන් ගත්තේ. මුලින් සත විසිපහට, පනහට, රුපියලට, දෙකට, පහට ඔට්ටු දැම්මා. මේක කාඩ් සෙල්ලමට වඩා ජොලි ..වැඩේ නැගලා යනවා. මේකට 'ජැක්පොට්' කියල නමක් වැටුනා. ඒ වගේම හොයාගත්තු එකාව දිනපු එවුන් සතුට වැඩි කමට සින්දු කියල බදාගත්තා
'ජැක්පොට් පද්මාවතී ඊ ඊ ..ආලේ නොකරා බැරී...'

රුපියල් දහයේ ඔට්ටු වැටුනා. ඔක්කොම හොල්මන් කරල තරංගයයි සංජයයි දැම්ම සීයේ ඔට්ටු..ඒ කාලේ සීයක් කියන්නේ ඉතින් ..අම්මෝ...

ආයේත් අහල පහල පන්තිවල එවුන් අපේ පන්තියට වටවුනා. ඕමී සීන් එක මතකෙවත් නෑ....හැබැයි මුල ටිකේ අපි බොහොම පරිස්සමෙන් මේක කරේ. ඒ නිසා දවස් ගානක්ම කිසිම අවුලක් නැතුව වැඩේ කෙරීගෙන ගියා. අපි හිතන් හිටියේ දිනන සල්ලි වලින් හිත පිරෙන්න කන්න. අනික කානිවල් එකෙන් ෆ්ලේවර්ස් ගොඩක අයිස්ක්‍රීම් කන්න...ඒක ඇත්තටම ලොකු හීනයක්...

ඒ සුන්දර දවස උදාවුනා. හොඳට ඉර පායලා තිබුන දවසක්. වළාකුලුත් වැඩිය තිබුනේ නෑ. එක වළාකුලක රිදී ඉරක් වගේ තිබුනා මතකයි. කිඩාරම් මලේ සුවඳ පවා දැනුන දවසක්. රෝමෝද්ගාමක පේශීත් මොකද්ද වුනා..රසෝද්ගමනය...දන්නෙ නෑ...

අපේ අලහේන්ද්‍ර සර් මේ පෝස්ට් එක බැලුවොත් අහයි අපි කොහොමද ඕලෙවෙල් වලට ඩී ගත්තේ කියලා..ඒක නිසා වැඩි විද්‍යාව ඕනේ නෑ. අචිරවතී මිස් කියලදීපු ස්වර පරාසයන් අතර දෝලනය වෙලා සප්තක අතර අතරමංවුන දවසක් වෙන්න ගියේ මොහොතයි. ඩෙස් වලට බෙර ගගහ සින්දු කියපු උන් එකපාරටම සින්දු නැවැත්තුවා.

අනේ..එනවා...ආයෙමත් ආදරෙන්...ගත දුර හන්දා අඩියට දෙකට දුවල එනවා..ඔව් ඔව් උඹලා හිතපු කෙනා තමයි..අපේ සෙක්ශනල් හෙඩ්. අපි අහුවුනා යාලුවනේ..ඔව් ආයෙමත් ...
'අපි තාමත් කරත්තේ..පූනූ ගෙවුනු කරත්තේ...ගොන්නු ඉතින් අපිම තමයි ..නැත්නම් දෙවැනි පාරක් දෙයිද සර්ට..

'සමනළ කන්දට පියඹන සමනලුන්ට කතාකරලා කියමුද අපි එක දවසක අරන් යන්න...ඕන වුනේ නෑ ...සර්ම කනෙන් අල්ල්ලා ආයේ බුරියෙන් අල්ලලා පිට නවල ආකර්ශනීය පහරවල් දීලා අපිව ආයේ එක්කගෙන ගියා...

ටසිරි..පොඩි උන් කෑ ගහනවා 'පෙරහැර එනවෝ පෙරහැර එනවෝ දඩිබිඩි ගාගෙන අයියලා එනවෝ'
සුදු ගවුමේ මඩ ගෑවුන හැටි හොයන්න වගේ සුදු කලිසම්වල මඩ ගෑවුන හැටි හොයන්න අයත් හිටියා සත්තයි....

'තොපිලා ආයේ වෙන එකක් පටන් ගත්තා නේද ..ගනිවු ඔක්කොම සල්ලි සාක්කුවල තියෙන'
අපරාදේ ..හොඳට දිනාගෙන ආපු දවස...ඔක්කොම වතුරේ...නෙමෙයි සර්ගේ අතේ...
කානිවල් එකේ අයිස්ක්‍රීම් එකක් දියවෙලා බිංදුවක් මගේ මූණ දිගේ එනවා..දිව දාලා ඒක ගත්තට ආවේ ලුණු රහක්....අපේ මල්වගේ පුංචි හිත් තැලෙන්න ඔන්න මෙන්න...

'ගලෝපිය පරයා බැජ් එක'
මම මීක් නැතුව බැජ් එක ගලවලා සර්ට දුන්නා...අපේ ප්‍රින්සිපල්ගේ අහිංසක හීනේ බොඳවෙලා ගියේ ඒ විදියට
.
<උලමෙක් වගේ ඒක මොකද්ද කියල කල්පනා කරන්න එපා. දන්නෙ නැත්නම් ගිහිල්ලා කියවපන් 'ඕමිය'>

ඊට පස්සෙ පැය දෙකක් විතර යනකම් ඉස්කෝලේ කවුරුත් අපිව දැක්කේ නෑ. ඊට පස්සෙත් දවස් ගානක් යනකම් ඉස්කෝලේ කවුරුත් අපිව දැක්කේ නෑ.
.
.
.
.
වෙසක් එකට අපේ බෞද්ධ සංගමෙන් දන්සලක් දුන්නා. ඒකට අපි ආවා. අපේ උන් අපි ලඟට ආවේ දුවගෙන...
'අඩෝ උඹ නියමයි බන්..මට එවපු වෙසක් කාඩ් එක ගති බන්. උඹ නියම යාලුවෙක්. කල්‍යාණ මිත්‍රයෙක්'
'මට එවපු එකත් මරු බන්..තෑන්ක්ස් බන්'
තවත් එකෙක් කියනවා.
'බෞද්ධ සංගමෙන් මේ පාර ගහපු වෙසක් කාඩ් ඔක්කොම විකිණිලා' මම ඇහෙන්නෙ නෑ වගේ හිටියා...
'මේ පාර වෙසක් කූඩු ටිකත් හරිම ලස්සනයි ..වෙනදා වගේ නෙමෙයි'

කානිවල් එකේ අයිස්ක්ක්‍රීම් හීනේ දියවෙලා...අපේ ප්‍රින්සිපල්ගේ හීනේ දියවෙලා...

කන හාරවන සද්දයක් ආවා...ලවුඩ්ස්පීකර් එක ටියුන් වෙනවා...බෙග් මාස්ටර් ඉන් ඇක්ශන්....

'සකල සතම බොමු බැතියෙන්...'
ඒක ඇහුනා විතරයි අපේ ඇස් වලට අමුතු එලියක් ආවා...දිවට අමුතු රසයක් ආවා...වෙසක් වුනාට මොකෝ මේ කියන්නේ ...වරෙල්ලා...යන්න යමල්ලා...මළ කෝලං බහු රූ බොහොමයි...

'සිංහල බෞද්ධ පාසල් කියන්නේ විනය අතින් ඉස්සරහින්ම ඉන්න ඉස්කෝල..'
සර් කෙනෙක් අලුතෙන් ආපු මිස් කෙනෙක්ට එහෙම කියනව ඇහුනා....

\මිෂ්කා/

ඕමිය

අප්‍රේල් කිට්ටු වෙනකොට ඉස්සර නම් අපි ඉතින් අවුරුදු සිරිය විඳිනවා..කොහා කෑ ගහන හඬ අහන ඉන්නේ කොච්චර ආසාවෙන්ද ..එරබදු පොට්ටු පිපිලා තියෙනවා බලන් ඉන්න පුළුවන්.. වෙලාව යනවා තේරෙන්නේ නෑ.
අම්ම, පුංචි අම්මා, ලොකු අම්මා, නැන්දා කැවුම් බදින හැටි..ආච්චි විටින් විට ඇවිත් කොණ්ඩෙ හරියට ගන්න කියල දෙන හැටි. තව නැන්දලා ලොකු වංගෙඩියක පිටි කොටනවා..පෙනේරෙකින් පිටි හලන හැටි .. ඇන්ලීන් නොබීව නම්‍යශිලීත්වය ඉදිරියේ අපි මවිත වුන අයුරු...
පැත්තක ඉඳගෙන දෙපැත්තට බෙදිලා රබන් පද කියාගන්න හැටි අද වගේ මතකයි. 'රාං රූං කැත්ත දොදොං..පිල වටකර කැත්ත දොදොං'
ඉතින් මේ කියාපුව මගේම අවුරුදු මතකයන් නෙමේ..සමහරවිට කියවන ඔයාගේ වෙන්නැති. ඒ නැත්නම් වෙන කාගෙහරි වෙන්න ඇති.


දැන් කියන්නම්කෝ මගේ අවුරුදු මතකයන්ගෙන් එකක්. අපි නම් අවුරුදු ලංවෙන්නත් කලින් කරන්නේ කැටයක් හොයාගෙන කැට ගහන එක. ඕක පටන් ගන්නේ ගෙදරින්..පස්සෙ හිමීට අහල පහල එවුන් එකතු වෙනවා. ඕක නැගල යනකොට මොකද වෙන්නේ..උඹලට වෙච්ච දේම තමා. ගෙදරින් බර බරේ..එහෙමනම් කමක් නෑ කියන්න පුළුවන්. යාලුවො ඉස්සරහ වීරයෝ වගේ ඉන්න අපි අම්ම බනිනකොට බලු කුක්කන් ගානට වැටෙනවා. ඒත් අම්මා ගියාම ආයේ සිංහ නාද දාලා කොචොක් කරන එකෙක්ට දෙන්නෙක්ට කනට ගහලා කට්ටියවම එතනින් අරගෙන යනවා. ඔන්න ඉතින් කැට සෙල්ලම රබර් කැලේ. ජයටම කෙරීගෙන යනවා. එකා දෙන්න නෙමේ දහය පහළොව එකතු වෙන්න ගන්නවා. අයියල, මාමලා වගේම සීයලත් එකතු වෙනවා. දැන් ඉතින් මේක නවත්වනවා බොරු. දිනුවා පැරදුනා කියල නෑ..දිගටම කැට ගහනවා.
ඉතින් ඔය උන්මාදය අපි අපේ ඉස්කෝලෙටත් ගෙනිච්චා. හැබැයි කැට සෙල්ලම වැඩිකල් කරන්න බැරිවුනා. වැඩිකල් කිව්වට එක දවසක්වත් කරන්න බැරිවුනා. මොකද කැටේ ඩෙස්වල පුටුවල වැදුනම සමහරු ඔට්ටු නෑ.ආයේ දාන්න කියල කියනවා. සමහර නසරානියො කැටේ ගල් කරනවා.
සැ.යු. ගල් කරනවා කියන්නේ හොරකම් කරනවා. නැත්නම් හංගගෙන තියාගන්නවා.

ඕයවගේ දේවල් නිසා කැට ගහන්න වුනේ දවසෙනුත් නැත්නම් පීරියඩ් දෙක තුනක් විතරයි.

පහුවෙනිදා ඒකට විසඳුමක් ගෙනවා අපේ එකෙක්. කාඩ් පැක් එකක් ගෙනවා. ඕමි ගැහුවා මුලින් පොඩි පොඩි ඔට්ටු වලට. වැඩේ නැගලා ගියා. ලොකු ලොකු ඔට්ටු එනකොට ඕමි ගැහිල්ල නවත්වලා බූරුව ගැහිල්ලකට පෙරලුනා. දැන් ඉතින් වැඩේ හොඳටම නැගලා යනවා. අහල පහල පන්තිවල එවුනුත් එනවා. සල්ලි කොල ඩෙස් එකට වැටෙනවා සුටු සුටු ගාලා. සද්දෙත් එන්න එන්නම වැඩියි. මෙච්චර දේවල් වෙනකම් එකම සර් කෙනෙක් මිස් කෙනෙක් ආපු නැති එකනේ පුදුමේ..

ඒ පුදුමේ දිගටම අත්විඳින්න අපිට ඉඩ ලැබුනේ නෑ..ආවේ මිස් කෙනෙක් සර් කෙනෙක් නම් ඉවසගන්න තිබුනා. ආවේ සෙක්ශනල් හෙඩ්. අපිට බුද්ධාගම ඉගැන්නුවේ. කෙලින්ම බඩෙන් අල්ලලා අඹරවලා පිට නමලා ගහන පාර කාපු නැති එකෙක් ඉන්නවනම් ඒ වෙන ඉස්කෝලෙක එකෙක් විතරයි.
ඒක අපේ කරුමේ..එදා අපිට එහෙම පාරක් ගැහුවේ නෑ. එහෙම ගැහුවනම් ඉවසගන්න තිබුනා.
'උඹලා මොනවද කලේ. බූරුවා ගැහුවා නේද?'
'නෑ සර්..අ..අපි ..ඕ...ඕමි ගැහුවෙ'
හොඳවෙලාවට එකෙක් එහෙම කිව්වෙ. නැත්නම් බයටම මගේ එහාපැත්තෙ එකා හිමින් ඔව් කිව්ව එක සර්ට ඇහෙනවා.
'වරෙල්ලා ඔක්කොම පෝලිමට..'

පෝලිමේ හිටියේ පස් දෙනයි. යකඩෝ...එහෙම උනේ කොහොමද?
මම ෆුල් අඤ්ඤකොරොස්. පස්සෙ තමයි දැනගත්තේ සර් එන නිවුස් එක එකෙක් දීලා. ඇහුන එවුන් පැනලා දුවල.මේසෙටම බරවෙලා ගේමෙම හිටපු අපි පස්දෙනාට ඇහිලා නෑ. දෙතුන් දෙනෙක් අපිව ඇදලත් එක්ක. මට ලාවට මතකයි මගේ ශර්ට් එකෙන් ඇදපු එකෙක්ට හැරිලා දෙනව හොඳ පාරක්..ඌ පාර කාගෙනම මොනාද කියාගෙන දිව්වා මතකයි. ඒක ගනන් ගන්න කොහෙද සිහියක්.

ඉතින් අපි පස්දෙනාව පෝලිමට ක්ලාස් රූම් එකේ ඉඳලා පෙරහැර වගේ ගෙනිච්ච. අපි ගියේ ස්කූල් කලර්ස් ගන්න යනවා වගේ ආඩම්බරයෙන්. එහෙම නම් ඉතින් කොච්චර ශෝක්ද...නෑ යකෝ අපි ගියේ වස ලැජ්ජාවෙන්. හැම ක්ලාස් එකකම එවුන් දැල් වල එල්ලිලා අපි දිහා බලාගෙන. ඒ මදිවට පොඩි උන් ලඟට ඇවිල්ලා හූ කිය කිය යනවා. මුලු ඉස්කෝලෙම අපිව දැක්කේ නැති උනත් සැලකිය යුතු පිරිසක් අපිව දැක්කා. ඒ මදිවට මම යන්නෙ ඉස්සරහින්ම.. ප්‍රිෆෙක්ට් බැජ් එකත් ගහගෙන. අපේ පෙරහැර ඇදුනේ ප්‍රින්සිපල් ඔෆිස් පැත්තට.

'අද නම් බඩු බනිස්' මට පිටිපස්සෙ එකා කියනව ඇහුනත් මට පිටිපස්ස බලන්න බෑ.
අපිව ප්‍රින්සිපල් ගේ ඔෆිස් එක ලඟ බිම වාඩිවෙන්න නියම කෙරුනා. සුදු කලිසම් ඇඳන් බිම වාඩිවෙනව කියන එක නිකමට හිතාහන්කෝ...
ඔන්න පස්දෙනා රවුමට බිමවාඩිවෙලා.

'දැන් පන්තියේ කරපු විදියට ඕමි ගහපල්ලා. හරියට කරපන්. නැත්නම් උඹලට ඕක කරන්න වෙන්නේ ඉස්කෝලේ ගේට්ටුවෙන් එලියේ'

ඒ කතාවට නම් ඇඟ හිරිවැටිලා ගියා. බ්‍රිජට්ස්, මෙතෝ, ලේඩීස්, මියුසියස් කෙල්ලො එන ස්කූල් වෑන් ඉස්සරහා එහෙම කරන්න උනොත් ජීවත් වෙලා මොකටද? සර් කිව්වොත් කිව්වා.
අපි බිම වාඩිවෙලා බොක්කෙන්ම ඕමි ගැහුවා.නෙමෙයි ගැහුනා. බිල්ඩින් වල කොරිඩෝ වලට වෙලා අපේ උන් අපි දිහා බලාගෙන ඉන්නෙ ෆුල් ආතල් එකෙන්. අපි ඉස්සරහින් දුවන බටු ඇට වගේ පොඩි උන් ඔක්කොටම වැඩිය හපන්.

මම ප්‍රිෆෙක්ට් නිසා උපරිම කින්ඩිය මට. ප්‍රින්සිපල් ඔෆිස් එකට යන මිස්ලා සර්ලා මුව පුරා නැගුනු හිනාවලින් මුව සරසගෙන..සුදුවන්, දුඹුරුවන් දත් දෙපෙළ හුරතලේ තෝතැන්නක්. අපි දිහා බලලා නිකන් දෙනවා 'කෙලී සියොලඟ දූලී නාලා' ලුක් එකක්. මිස්ල ඉස්සරහ මගේ තිබුන කාඩ් නිකන් එක්ස්පයරි වෙච්ච ක්‍රෙඩිට් කාඩ් ගානට වැටිලා. මම පොඩි හිනාවක් දාලා ස්වයිප් කරන්න හැදුවට වැඩ කරන්නෙම නෑ. ආත්ම ගරුත්වය බල්ලට ගිහිල්ලා තිබ්බේ නැතත් ඒකත් වෙන්න ගියේ ටික වෙලාවයි. පොඩි උන්ගේ අම්මල එන වෙලාව. අපි ඒ අම්මලාට බණ දෙසුවෙ පන්සලේ නායක හාමුදුරුවොන්ටත් බැරි විදියට. ළමයින්ව පිළිවෙලට හදාගන්න අවවාද එහෙම දුන්නේ පේරන්ට්ස් මීටීන් වලත් නැති විදියට. ඒවත් එක්කම දාපු පොඩි පැණි පාරවලුත් එක්ක අපේ කෙල්ලොන්ට දාන ඒවා මොනාද..එහෙම තියාගෙන හිටපු ඒ ආන්ටිල, අක්කල ප්‍රින්සිපල් ඔෆිස් පැත්තට එහෙම එන්න ගත්තම අපි බලු මාක් එකටම වැටුනා. ඔලුව උස්සන්න බැරිතරම්. ඒත් අපි දිගටම ඕමි ගැහුවා.

'හා දැන් කැට කොල තව කීයක් තියෙනවාද?'
'තව පහක් තියෙනවා සර්..'
'එහෙනම් අදට ඇති ඉතුරු ටික හෙට ගහපල්ලා. දැන් නැගිටල පන්ති වලට පලයන්'
අපි නැගිට්ට විදිය කියන්න ඕනේ නෑනේ.

'ආයේ ඉස්කෝලේ ඇතුලේ කාඩ් ගහනවද ?'
'නෑ සර්' අපි ඔක්කොම එක හඬින්...
'උඹලට බදාදා පාඩම් කරන්න දුන්න ගාථා පාඩම්ද?'
අපි එකිනෙකා මූණට මූණ බලා ගත්තේ ඇයි කියල ඔය ප්‍රශ්නෙට මූණ් දීපු උන් දන්නව ඇති. ඒත් ඕනම සෙට් එකක කට නිසා නහින එකෙක් ඉන්නවනේ...
'ඔව් සර් ඔක්කොම කට පාඩම්'
අප්පා ඌට ෆුල් මාක්ස්..අපි කැලේ..

'බොහොම හොඳයි. උඹලා ඔහොම හිටපන්'
සර් ඌව එක්කගෙන ගියා. කොහේ ගියාද කියල තේරුනේ විනාඩි දෙක තුනකට පස්සෙ, ලවුඩ්ස්පීකර් එකෙන් මූ ගාථා කියනවා ඇහුනාම. අන්තිමට මූ කියනවා 'ආපහු කිසිම දවසක අපි ඉස්කෝලේ ඇතුලේ කාඩ් සෙල්ලම් කරන්නේ නෑ. එහෙම කරල අහුවුනොත් අපි ඉස්කෝලේ ගේට්ටුවෙන් එලියේ ඉඳගෙන තමයි කාඩ් සෙල්ලම් කරන්න වෙන්නෙ' කියලා.
අපිට අපි බලුවුන තරම මොහොතකට අමතක උනා. ඒ ලබපු සතුට සමරන්න පහේ ඒවා දාලා බඩ අල්ලගෙන හිනාවුනා.
ඒ සතුට ඇත්තටම රැඳී තිබුනේ වෙන කෙනෙකුන්ගේ නෙත් සඟලේ ..හසරැල්ලේ කියල අපි සිතුවේ නෑ..අපිට දැනුනේ නෑ...සර් අපි ඉස්සරහ ඉන්නව දකින තුරා. සර්ගේ ටීක් ඇස් මගේ දිහාවට යොමුවෙලා වගේ දැනුන නිසා මම බිම බලාගත්තා.

'තමුසේ HP වෙන්නද DHP කෙනෙක් වෙන්නද ආස'
මම හිමීට ඔලුව උස්සලා බැලුවා. සර් ඇස්පිය නොහෙලා බැලුවා..නෙමෙයි බලන් ඉන්නවා..
'ඈ..උගුඩුවෝ ..උඹට උත්තර නැද්ද?'
ඕන මගුලක් වෙන්න කියල ඔහේ හිතට එන එකක් කියල දානව කියල හිතුවා.

'සර් මට ඕනෙ එහෙම වෙන්න නෙමේ. අපේ මල්ලිලාට ආදර්ශයක් වෙන හොඳ ශිෂ්‍ය නායකයෙක් වෙන්න. ඉස්කෝලෙ විනය හොඳින් තියාගන්න. අපෙන් වැරදි වෙනවා තමයි. දැන් අද වුන දේ මුලු ඉස්කෝලෙම දැක්කා. ඒකෙන් පුළුවන් වැරැද්දක් උනාම ඒක කොහොමද හදාගන්නේ කියල අනිත් අයට කියල දෙන්න. මම මගේ වැරැද්ද හදාගන්නවා සර්..ඒ වගේම ඒ වැරැද්ද අනික් කිසිම කෙනෙක් අතින් සිද්ද වෙන්න දෙන්නේ නෑ.....තව මොනව කිව්වද කියල මට මතක නෑ..අපේ උන් මෝචරියක ඉන්න ෆීලින් එකක හිටියේ. සර්ගේ කට ඇරිලා..
මැස්සො දෙතුන් දෙනෙක්ම ලෑස්ති වෙලා හිටියා තරඟෙට.
'සර් මම මේක හෙට එසෙම්බ්ලි එකේදී හැමෝටම ඇහෙන්න කියන්නම්. මම ඉස්කෝලෙට ආදරෙයි' අන්තිමට මම කිව්වා.

උඹලා පුදුම වෙන්න එපා. මම ඇත්තටම ඒ ඔක්කොම කිව්වා. මම පොඩි කාලේ ඉඳලම ඔය වගේ සීන් කරල ගොඩක් වෙලාවට පොර වෙලා තියෙනවා. ඕක මට එච්චර අමාරු සීන් එකක් නෙමේ. මගේ කාඩ් කුඩුවුන හැමවෙලාවකම මම ඔය වගේ ගේමක් ගහනවා.
අනික් උන්ට පන්තියට යන්න කිව්ව සර් මාව ප්‍රින්සිපල් සර් ලඟට එක්කගෙන ගියා. මුලු විස්තරේම කියන්න උනේ මට. කිව්වා ඉතින් ..මොනා කරන්නද
ප්‍රින්සිපල් සර් මගේ ඔලුව අතගාලා 'හොඳයි පුතා. දැන් ක්ලාස් එකට යන්න. හෙට අපි බලමු මොකද්ද කරන්නෙ කියලා'
මම සර්ලා දෙන්නටම වැඳලා ඔෆිස් එකෙන් එලියට ආවා. ඒ එනකොට අරුන් හතරදෙනා නිවුස් එක ඔක්කොටම දීලා.
හීරෝ ඊස් බෑක්...අප්පා...මුන්ගේ සැලකිලි. මට වඩා ලොරි ටෝක්ස් උන් දෙන්නේ.

පහුවෙනිදා උදේ මම කතාවට හොඳටම ලෑස්තිවෙලා ආවේ. දෙනවා ඇඬෙන්න...ඒ කාලෙ ස්මිත්ගේ සීන් එක දැනගෙන හිටියනම් අපේ තාත්තාට එන්න කියනවා කතාව කරනකොට මගේ පිටිපස්සෙන් ඉන්න. උදේම එසම්බ්ලි එකට ක්ලින් ප්‍රින්සිපල් මාව ඔෆිස් එකට කතාකළා.
'පුතා ඔයා ගැන ඇත්තටම ආඩම්බරයි. වැරැද්දක් කරල ඒක නිහතමානීව ඒක පිළිගන්නවා විතරක් නෙමෙයි. ඒකෙන් ඔයා ඔයාගේ ඉස්කෝලෙට තියෙන ආදරේ ගෞරවේ පෙන්නුවා'
මට ෆුල් සැටිස්...
'අපි කතාකරල තීරණේකට ආවා. පුතා ඒ කතාව කරන්න ඕනේ නෑ. පුතා වැරැද්ද පිළිගත්ත එකම ලොකු දෙයක්'

මට ඉතින් ප්‍රින්සිපල් සර්ව බදාගන්න හිතුනා. ඒත් කතාවට මම මාර ගේමක් දීලා රෙඩි වෙලා ආවේ. ඒක අපරාදේ කියල හිතුනා.
'නෑ සර් මම කතාව කරන්නම්...තව හෑලි ගොඩක් මම කියෙව්වා. මගේ පොරකම ඉහවහා ගියා..
ඒත් මට කතාව කරන්න ඕනේ නෑ කියන මතේ තමයි ප්‍රින්සිපල් සර් හිටියේ...
'දැන් එහෙනම් පුතා එසෙම්බ්ලි එකට යන්න. පුතා දවසක මේ ඉස්කෝලේ Hp වෙන්න ඕනේ. ඒක ඔයාගේ ටාගට් එක විදියට තියාගන්න'
'තැන්කියු සර්..'

මම සර්ලට වැඳලා ඔෆිස් එකෙන් එලියට ගියා. මම නිකන් අඟල් ගානක් උඩින් ඇවිදින බව මට දැනුනා. හැබැයි ඒක තිබුනේ පොඩි වෙලාවයි. පිටුපසින් ආපු කිසිවෙක් මගේ උරහිසට තදින් අත තියල මාව නැවැත්තුවා. මම හැරිලා බැලුවා.
'ඈ බොල උගුඩුවෝ...තෝ ප්‍රින්සිපල්ව තැම්බුවට මාව තම්බන්න බෑ. ප්‍රින්සිපල් සර් තව දවස් දෙකකින් ට්‍රාන්සර් වෙනවා. ඊට පස්සෙ උඹේ ඔය කතාව උඹට කියන්න වෙනවා'
මට කින්ඩි සිනාවක් නැගුනේ ඉබේමය.
'අපොයි සර් මම කියන්නම්' මම ආඩම්බර සලු පොරවාගෙන කීවෙමි.
මගේ සලු විසිවුනේ සර් ඊලඟට කියපු දෙයිනි.

'හොඳයි..එහෙනම් ලෑස්ති වෙයන් ඕක සෙක්ශන් එකේ පේරන්ට්ස් මීටින් එකේදි කියන්න'
එහෙම කිව්වානම් අවුලක් ඇත්තේම නැත. අම්මා තාත්තා ශේප් කරගැනීමේ භාරදූර කර්තව්‍යය මම කෙසේහෝ ඉටුකරමි..

'හොඳයි..එහෙනම් ලෑස්ති වෙයන් ඒකට කලින් සෙක්ශන් පේරන්ට්ස් මීටින් එක දවසේ අනිත් හතරදෙනාත් එක්ක ප්‍රින්සිපල්ගේ ඔෆිස් එක ලඟ ඉතුරු කැට කොල පහට ඕමිය ගහන්න'

\මිෂ්කා/

එන්න මේ සපත්තු දාගන්න

එදවස මගේ මතකයෙන් කිසිදිනෙක ගිලිහී නොයනු ඇත. හැම මලල ක්‍රීඩා තරඟයක් නරඹනවිට එය මගේ මතකයට එන්නේ නිරායාසයෙනි.

ඒ වන විට මට වයස අවුරුදු අටකි. මා ඉගෙනුම ලැබුවේ මුදල් ගෙවා ඉගෙන ගන්නා කුඩා පෞද්ගලික පාසලකයි. බොහෝ දෙනා එයට පල්ලියේ ඉස්කෝලේ යයි කියනු මා අසා ඇත. මා බෞද්ධද ක්‍රිස්තියානිද යන්න ඔබට පැවසීමට නොයමි. මන්දයත් එය තවත් සංකීර්ණ කතාවක් වනු බැවිනි.

අප පාසල මිශ්‍ර පාසලකි. මම පාසලේ මලල ක්‍රීඩා කණ්ඩායමේ සාමාජිකයෙක් වීමි. දුවන තරඟ වලට අපි කෙතරම් ආසා කලාද නම් විවේක හැම අවස්තාවකම කලේ දුවන එකමය. සමහර වෙලාවට ගැහැණු පිරිමි එකට තරඟයට දුවති. හොඳටම දුවන්නට හැකි උන් සිටියේ අපේ නිවාසයේය. නමුත් එකක් පවසන්නට උවමනාය. මගේ හොඳම යෙහෙලියව පරදන්නට මට නොහැකිය. ඇය මට වඩා වේගවත්‍ ය. එය දැනගත් පසු කිසිවිටෙක මා ඇය සමග තරඟයට නොගියෙමි. කොල්ලන් අතර නම් මට තැනක් තිබුනි.

මේ කෙසේ වෙතත් නිවාසාන්තර ක්‍රීඩා තරඟය ලඟ ලඟම එන බැවින් අපි සියල්ලෝම ඉතා උනන්දුවෙන් ක්‍රීඩා කරමින් පුහුණු වෙමිනි සිටියෙමු. මා සිටි වයස් කාණ්ඩයෙන් මට පලවෙනි ස්තානය ලබාගත නොහැකි බවත් නමුත් පලවෙනි තිදෙනා අතර සිටීමට හැකි බවත් මගේ පුංචි මොළයට තේරුම් ගොස් තිබුනි. ගැහැණු පිරිමි එකම තරඟයක නොදුවන එක ගැන මා තරම් සතුටු වූවකු නැත.

ඉතින් දවස් එකින් එක ගෙවී ක්‍රීඩා උලෙළ පැවැත්වෙන දවස උදාවුනි. එය මට ලොකු දවසකි. හීන මැවූ දවසකි. පෙරදා රැය පහන් වූයේ නින්ද නොමැතිවය. මේ පිලිබඳව මගේ දෙමව්පියන්ට කිසිම උනන්දුවක් ඇති බවක් පෙනෙන්නට තිබුනේ නැත. මට ඇතිවූයේ තරහවකි. මට ලැබෙන තෑගි මම ඔවුනට නොපෙන්වන නොදෙන දැඩි මතයක මම සිටියෙමි. පළවෙනියා වීම නම් සිහිනයකි, මන්ද ඔහු මට වඩා බොහෝ වේගවත් ය. මගේ උපරිම උත්සාහය දෙවැනියා වීමය. මෙසේ සිතුවිලි ගොඩක සැරිසැරූ මට මෝටර් බයිසිකලයක හඬක් ඇසුනි. නිදිමතේ ඇඳේ පෙරලෙමින් සිටි මට ඇසුනේ කවුරුන්හෝ තාත්තා සමග කතා කරන දේය. ක්ෂ්ණයෙන් තාත්තා කාමරයට පැමින මා නැගිට්ටුවේය. මා ඇදෙගෙන ගොස් වහා මා මුහුණ සෝදවා ඇඳුම් ඇන්දුවේ මා නිදිමතේ වැනෙමින් සිටියදීමය.
'පුතේ අද ස්පෝට්ස් මීට් එක. දැන් පටන් අරගෙන ගොඩක් වෙලා. ඔයාගෙ ඉවෙන්ට් එකට තව ටික වෙලාවයි . ඉක්මනට යන්න'
මා ඉද්ද ගැසුවාක්මෙන් සිටියෙමි. කිසිත් සිතාගන්නට නොහැක. වෙනදා සැමටම කලින් පාසල් යන මා අද බොහෝ පරක්කු වී ඇත.

'එන්න මේ සපත්තු දෙක දාගන්න'
එය අලුත්ම සපත්තු ජෝඩුවකි. මට සතුට නිම්හිම් නැත. ඒත් මගේ ඉවෙන්ට් එකට වෙලාවට යන්නට බැරිවේයයි සිතුවිල්ල ආ සැනින් ඒ සතුට එහෙමම නැතිවී ගියේය. ඉක්මනින්ම ලැස්ති වි එලියට ගියපසුව මට දක්නට ලැබුනේ මුහුණ පුරා රැවුල වවාගත් සුදු මිනිසෙකි.
'පුතා ඉක්මනට යමු. ඔයාගෙ ඉවෙන්ට් එකට තව ටික වෙලාවයි. ඉක්මනට නගින්න' ඒ මිනිසා පැවසීය.
මා බයිසිකලයට නැග්ගේ කෙසේදවත් මට මතක නැත. විනාඩි දෙක තුනකින් අපි පාසලට ආවෙමු. මා දුටු විගස අපේ නිවාසයේ ගුරුවරු හා සිස්ට (කන්‍යා සොහොයුරිය) මා වටකරගෙන මගේ ෂර්ට් එක ගලවා බැනියමට කොලයක ලියු නොම්බරයක් ඇමිනුවෝය. ග්ලූකෝස් පැකට්ටුවකින් මගේ අතට ග්ලූකෝස් ලැබුනි.
'පුතා උදේට කාලා නෑ නේද. මේක කාලා මේ කිරි පැකට් එක බොන්න' ගුරුතුමියක් පැවසුවාය.
තරඟය සඳහා මා කැඳවාගෙන යනු ලැබිනි. අනිත් ළමෝ තනියෙන් යන විටදී මා රැගෙන යන්නට බොහෝදෙනා පැමිනියෝය. එක එක දේවල් ඔවුන් මට කියනු ඇසිනි. ඒ මා ධෛර්යමත් කිරීම සඳහාය. කෙසේහෝ තරඟය ආරම්භ වීම්ට වෙඩිල්ල පත්තු විය. මා හැකි වෙර යොදා දිව්වෙමි. මුලදීම හොදටම දුවන ළමයා මා පසුකලේය. තව ටික දුරකදී තවත් දෙදෙනෙක් මා පසු කලෝය. මගේ මනසට ආවේ මා කැඳවාගෙන යන්නට ආ සර්ගේ මුහුණයි. මම වෙර ගතිමි. මාගේ උපරිම ශක්තිය යෙදුවෙමි. මාගේ කකුල් පනනැති වන්නාක්මෙන් දැනෙන්නට විය. මා ධාවන පතයේ ඇද වැටුනි. බොහෝ දෙනෙක් මා පසුකර දිව ගියෝය. කවුරුන්හෝ පැමින මා වඩාගෙන රැගෙන ගිය අයුරු මතකය. මා හැරී බැලුවෙමි......මා ෆිනිශින් ලයින් එක පසුකර ඇත. ඔව් මා තරඟය නිමකර ඇත. 'මම කීවෙනියද' මම ඇසුවෙමි.
'ඔයා දෙවැනියා. හොදට දිව්වනේ..ඇයි වැටුනේ' කවුරුන්හෝ කීවේය.
මට සතුටුය. ඇත්තටම ඒ මා දෙවැනියා වීම නිසා නොව මා වෙනුවෙන් වෙහෙසවු කැපකිරීම් කල සැවොම වෙනුවෙනි. ඔවුන්ගේ බලාපොරොත්තු මා ඉටුකොට ඇත.
මා රැගෙන යාමට මා නිවසටම පැමිනි ගුරුතුමා ගේ නම මා දන්නේ නැත. අදටත් දන්නේ නැත. ඔහුට මා සොයා එන්නේ නැතිව සිටින්නට තිබින. මා නොමැති වූවත් පලමු දෙවන සහ තුන්වන ස්ථාන තුනම අප නිවාසයට ලැබෙන බැවිනි. හොදම ධාවකයන් සිටියේ අප නිවාසයේය. නමුත් ඔහු මා සොයා පැමිනියේය. එය ඔහු, මගේ අනෙක් ගුරුවරු සහ සිස්ට එක්ව කල දෙයක් වන්නට ඇත. ඔවුන් මගේ පුංචි සිහිනය දැන සිටියා වන්නට ඇත. මගේ ඒ සිහින සිහිනයක්ම වන්නට නොදී මගේ පුංචි හිත තුටු කෙරුවෝය.

ඔවුනට ස්තුති කෙරුමට තරම් මට එවෙලේ තේරුමක් නැතිවීම ගැන මම අදටත් ලජ්ජා වෙමි. නමුත් ඔවුනගේ බලාපොරොත්තු ඉටුකලා යන හැඟීම මා සිත තුල තිබින. ශිෂ්‍යත්වය සමත්වී වෙන පාසලකට යන තුරුම මට ඒ රැවුල වවාගත් සුදු මිනිසා ගැන මතකය එතරම් තිබුනේ නැත. අලුත් පාසලේ ඇත්ලටික් ටීම් එකට මා තෝරා ගැනුනි. ඒ පිලිබඳව මා සිටියේ අතිශය ප්‍රීතියකිනි. මා සහභාගීවන පලමු තරඟයට මා සහභාගී වූයේ බලාපොරොත්තු ගොන්නක් සහිතවය. තරඟය පටන් ගන්නා මොහොතේ මට අර රැවුල වවාගත් සුදු මිනිසාගේ රුව ජීවමාන වෙන්නට වූවේය. ඔහු මා පාසලට රැගෙන විත් මා සමග සිනාසුන අයුරු මතකයට නැගුනි. ඔව් ..ඔහුගේ සිනාව මට හොදටම මතකය. මාගේ සිහින සැබෑ කරදීමේ සතුට නොවෙද එහි තිබුනේ....ගුරුවරු සහ සිස්ට මට ග්ලූකෝස් කැවූ හැටි, ශෝට් ඊට්ස් කන්නටදී කිරි පැකට් එක පෙවූ හැටි....මගේ අතින් අල්ලාගෙන රනින් ට්‍රැක් එකට රැගෙන ගිය හැටි...මේ සියල්ලම එක පෙලට මතකයට පැමිනියේය.
වෙඩිල්ලක හඬ ඇසුනි. තරගය ආරම්භ කර ඇත. මා සිටි තැනමය. නමුත් වෙන ක්‍රීඩකයෙකුගේ වැරදි ආරම්භයක් නිසා සියල්ලෝ යලි කැඳවනු ලැබින. මම දැඩි ආයාසයකින් සියල්ල අමතක කර මනස තරඟය වෙත යොමුකිරීමට පෙලඹුනෙමි.
'ඔන් යෝ මාර්ක්....ගෙට් සෙට්....' යලි වෙඩිල්ල පත්තුවිය. මා වේගයෙන් දිව ගියෙමි. යලිත් මට ඒ මුහුණ පෙනෙන්නට විය. මට මා ගැනම කලකිරීමක් ඇතිවූවේය. අඩුම තරමේ ඔවුනට ස්තුතියි යනුවෙන්වත් නොකීම මා සිත දැඩි කම්පනයකට පත්කර තිබුනි. මම දිවීම නැවතුවෙමි. නැවත ඇත්ලටික් ටීම් එකට නොගියෙමි.

රැවුල වවාගත් සුදු මිනිසා සෙව්වෙමි. ඒත් ඔහුව හමුවූයේ නැත. ඉන්පසු කිසිමදාක මා දිව්වේත් නැත.

\මිෂ්කා/

අතීතය නැවත (නො) ලියවෙයි....

'ස්ට්‍රයිකර්ස්ලට චාන්සස් කීයක් ආවද..එකක්වත් හරියට ගහගන්න බැරිවුනා නේ'. ක්ලිෆර්ඩ් කීවේ කලකිරීමට පත්වයි.

'අරුන්ගෙ ගෝල් කීපර් ටැලන්ටඩ්. ඌව පාස් කරල බෝලේ යනව බොරු.' ටෝනි කීදේ සත්‍යයක් බව තරඟය හොඳින් නැරඹූ ඕනෑ කෙනෙක් සහතික කරනු ඇත.

කිලිෆඩ් සහ ටෝනි යනු එකම කණ්ඩායමට ක්‍රීඩා කල පාපන්දු ක්‍රීඩකයන් දෙදෙනෙකි. නමුත් දැන් ඔවුන් ගෙවන්නේ ජීවිතේ සැඳෑ සමයයි. එහෙත් ක්‍රීඩාව කෙරෙහි ඇති ඇල්ම උනන්දුව බිඳකිනුදු හෝ අඩුවී නොමැතිබව පෙනී යන්නේ ඔවුන් හැම තරඟයක්ම සජීවීව නරඹන්නට පැමිනෙන බැවිනි. ඔවුන් සිටි කණ්ඩායමේ දැන් සිටින තරුණ ක්‍රීඩකයන් බොහෝ දක්ෂ මෙන්ම කැපවුනු පිරිසක් බවට පත් කිරීමට කණ්ඩායමේ පුහුණුකරු මෙන්ම ක්ලිෆර්ඩ් සහ ටෝනිගේ මගපෙන්වීම බෙහෙවින් රුකුලක් විය. තම කණ්ඩායම ඉහලම තලයට ගෙනඒම ඔවුන්ගේ එකම ඉලක්කයයි.

පාපන්දු ඔවුන්ගේ ජීවිත සමග කොතරම් බැඳී තිබේද යත් ගෙදරදි, මගතොටදී, බීර හලේදී මෙන්ම හමුවන හැම තැනකදීම ප්‍රධාන මාතෘකාව බවට පත්වන්නේය.

තරඟය අවසාන වූයේ තම කණ්ඩායමට ජය ගෙනඑමිනි. මෙහි ප්‍රතිඵලය වූයේ තම කණ්ඩායම අවසන් තරඟයට සුදුසුකම් ලැබීමයි. ප්‍රීතියෙන් උද්දාමයට පත්වූ ඔවූහු එය සමරන්නට බීර හලට යන්නට වූවෝය. බීර හලේදි ඔවුනට විශේෂිත පුද්ගලයෙක් හමුවුනි. ඒ අවසන් තරඟයට ඔවුන් හා මුහුන දීමට සිටින සමර්සෙට් කණ්ඩායමේ පුහුණුකරු ජේසන් මැට්ලර් ය. ජේසන්ද එකල ක්ලිෆර්ඩ් ලා සමග ප්‍රතිවාදීව සමර්සෙට් පිලට කිරීඩා කල සුපිරි තරුවකි. මොවුන් තිදෙනා අවසන්වරට ක්‍රීඩා කල තරඟයේදී සමර්සෙට් පිල ජයගත්තේ ගෝල 4-3 ක් ලෙසටය. මෙහිදී ගෝල හතරෙන් තුනක්ම ලබාගත්තේ ජේසන් විසිනි. සසෙක්ස් පිලේ ගෝල තුනම වාර්තා කලේ 'ස්ට්‍රයිකර්' ලෙස ක්‍රීඩා කල ක්ලිෆර්ඩ් විසිනි. ක්ලිෆර්ඩ් සහ ජේසන් තරඟාවලිය පුරාවටම ගෝල වාර්තා කල අතර රත්තරන් පාවහන් දිනාගැනීමට සමත්වූයේ ජේසන් විසිනි.....

ඔවුන් ජේසනේ මේසය වෙතට යන විට ක්ලිෆර්ඩ් මේ අතීතාවර්ජනයේ යෙදී සිටියේය.
'ක්ලිෆර්ඩ්...මගේ සුභපැතුම් ..එහෙනම් අතීතය ආයේ ලියැවේවි නේද...උඹ කැමති ඒක කොහොම ලියැවෙනවටද. එදා වගේම සමර්සෙට් චැම්පියන්ස් වෙලා ගෝල්ඩන් බූට් එකත් ඒකේ එකෙක් ගන්නවට උඹ කැමතියි ද?....උඹ කැමති වුනත් අකමැති වුනත් ඒක නේද සත්‍යය ..මගේ මිත්‍රයා'...ජේසන් දිගටම කියවන්නට විය. 'උඹ දන්නවනේ ටයිලර් මගේ පුතා. මිනිහා ගොඩක් විශ්වාසයෙන් ඉන්නෙ ෆයිනල් එක ගැන. ටීම් එකේ ෆිට්නස් ස්ටැමිනා ගැන කියන්න ඕනේ නෑනේ. හැබැයි උඹලගෙ අර කෙට්ටු කොල්ලා...කවුද...මැට් ..ඔව් මැට් ..ඌ ඉන්ජර්ඩ් උනා නේද. ඌ නැතුව උඹලට ගොඩක් අමාරුවෙයි.'

සියල්ල අසා සිටි කිලිෆර්ඩ් කතා කරන්නට විය. 'මැට් හොඳින් ...මිනිහ ෆයිනල් සෙල්ලම් කරයි. අනික ස්‍ට්‍රයිකර්ස්ලා විතරක් නෙමේ මිඩ් ෆීල්ඩර්ස්ලා ඇටෑක් කරාවි. අපේ ඩිෆෙන්ඩර්ස්ලා ලේසි නෑ..ටයිලර් ට කොහොමත් ලේසි වෙන එකක් නෑ'.

'ටෝනි..මේ ක්ලිෆර්ඩ් ට මතක් කරල දෙනවකෝ මිනිහගෙ එදා මිස්ටේක් එක. ඒක නිසා නේද උඹලා පැරදුනේ. උගේ රෝන්ග් පාස් එක නිසා මම බෝලේ අරගෙන තනියම ගෙනිහිල්ලා ගෝල් එක ගැහුවේ...හා හා හා...කිලිෆර්ඩ් උඹ නිසයි එදා උඹලා පැරදුනේ...කවුද දන්නෙ මැට් ඒ මිස්ටේක් එක මේ පාර කරයිද කියල..නැත්නම් ඊටත් වඩා හොඳ මිස්ටේක් එකක්....ඒක නිසා උඹ ටීම් එකට උපදෙස් දෙන්න එපා. හ හා ..පැත්තකට වෙලා හිටපන්...' ජේසන් හඩනගා සුනාසුනේය. ක්ලිෆර්ඩ් ගේ මුනුණ අඳුරුවී තිබෙනු දුටු ටෝනි ඔහුව රැගෙන ජේසන් ගෙන් ඉවත්ව ගියේය. ජේසන් කීවේ ඇත්ත බව ක්ලිෆර්ඩ් සහ ටෝනි දෙදෙනාම දනී...මීට අවුරුදු ගනනාවකට පෙර ක්ලිෆර්ඩ් අතින්වු ඒ සුලු අත්වැරැද්ද හේතුවෙන් ජේසන්ලා ජයගත්තෝය. ක්ලිෆර්ඩ් තම ක්‍රීඩා දිවියට සමුදුන්නේ ඒ කලකිරීම නිසාවෙන්මය. පසුව සසෙක්ස් පිලේ ප්‍රධාන පුහුණුකරු තනතුර බාරගන්නට ඇරයුම් ලැබුනත් එදාත් ජේසන් මේ ආකාරයටම ක්ලිෆර්ඩ් ව වචනයෙන් පහලටම ඇද දැමීමට සමත් වූවේය. ක්ලිෆර්ඩ් ඒ නිසා තනතුර බාරගත්තේ නැත. තමා වරදකරුවෙක්‍ ය යන හැඟීම ඔහුට නිතරම වදදෙන්නට විය. ටෝනි නිතරම ඔහුගේ සිත සෑදීමට ලඟින්ම සිටියේය. ටෝනි නොමැති නම් ක්ලිෆර්ඩ් දැනටමත් පාපන්දු තම දිවියෙන් ඉවත්කර තිබෙන්නට ඇත.

......ඒ දවස උදාවිය. සසෙක්ස් සහ සමර්සෙට් අවසන් මහා තරඟයට සියලුම කටයුතු සූදානම්ව පැවතුනි. සසෙක්ස් පිලේ බලවත් ඉල්ලීම මත ක්ලිෆර්ඩ් සහ ටෝනි ට කණ්ඩායම සමග සිටින්නට ආරාධනා ලැබුනි. ඔවුන් දෙදෙනා කණ්ඩායමේ පුහුණුකරු සමග ඔවුනට වෙන්කල පෙදෙසට වී යුහුසුළුව සිටියෝය. ජේසන් සිනාමුසු මුහුණින් ඔවුන්වෙත පැමිනෙනු පෙනුනි. 'ක්ලිෆර්ඩ් අර ගෝතයා එනව. ඌ කියන කිසිම දෙයක් කනකට ගන්න එපා' ටෝනි කීවේය. ජේසන් ඔවුන් ලඟටම ඇවිත් හඩනගා සිනාසෙමින් සැමගේම අවධානය තමා වෙත නතුකර ගත්තේය. 'හරිම පුදුමයි ...මොකද්ද මේ වෙන්නෙ ටෝනි...උඹලා අපිට නිකම්ම ගේම දෙන්නද යන්නේ. හහා හා..මගේ මිත්‍රවරුනි උඹලාට මතකද එදා ක්ලිෆර්ඩ් ගේ මිස්ටේක් එක..අද සෙල්ලම් කලේ නැතත් ක්ලිෆර්ඩ් දෙන උපදෙස් හරියයි කියල හිතනවද...පිස්සු නැතුව ගිහින් මැච් එක බලපන් මගේ යාලුවා. එතකොට හරි උඹට හොඳ තරගයක් බලන්න පුළුවන් වෙයි.' මේ ඇසූ ක්ලිෆර්ඩ් හර නැගුනු කේන්තිය සමග ඔහු ජේසන්ට පහරදීමට පැන්නේය. ටෝනි ඔහු වලකාලීය...'හේ හේ කූල් ඩවුන් මයි බෝයි...කෝ උඹේ ඩිසිප්ලින්...ඒකවත් නැති එකෙක්වද ටෝනි උඹලා එක්කන් ආවේ. රෙඩ් කාඩ්...ප්ලීස් යූ මේ ලීව් නව්...හ හා හා...' ජේසන් ගේ වදන් ක්ලිෆර්ඩ් ගේ පපුව හාරාගෙන පතුලටම යන්නාක්සේ දැනුනේය. 'ජේසන් උඹ දෙවියන්ගෙ නාමෙන් මෙතනින් පලයන්. සත්තමයි මම උඹව යවනවා ස්වර්ගෙට..ඊට කලින් මෙතැනින් පලයන්.' ටෝනි ගිගුරුවේය. 'ඕල් රයිට් ඕල් රයිට් ලෙට් මී ගෝ...ඒත් උඹලා බලපන් ටයිලර් යකෙක් වගේ සෙල්ලම් කරාවි. මැට්ගේ කකුල කුඩු කරාවි. ..හොඳට බලන් හිටපන්' ජේසන් යන්නට ගියේය.

......තරඟය ආරම්භයේ සිටම ටයිලර් ගේ දක්ෂතා කැපී පෙනුනි. මැට් එතරම් ශරීර සුවතාවටකින් ක්‍රීඩා කරනු නොපෙනුනි. නමුත් ක්ලිෆර්ඩ් ගේ එකම තුරුම්පුව මැට්‍ ය. පන්දුව තමන් සතුකරගැනීනට මැට් ටයිලර් සමග කරට කර ක්‍රීඩා කරන්නට වෙර දැරීය. ජේසන් කීවාක්මෙන් මැට් කකුල අල්ලාගෙන පිටියේ ඇද වැටුනි. 'ෆවුල් ෆවුල් ..හී හිට් අවර් ෆෙලෝ' ක්ලිෆර්ඩ් කෑ ගෑවේය. ටයිලර් හට ඒ වරද වෙනුවෙන් යෙලෝ කාඩ් පතක් හිමිවුනි. ක්ලිෆර්ඩ් එයින් තෘප්තිමත් වූයේ නැත. 'ඉට් ෂුඩ් බී අ රෙඩ් කාඩ්..නොට් අ යෙලෝ'
විනිසුරු තීරණය දී අවසන් ය. ටයිලර් ට නැවත ක්‍රීඩා කරන්නට අවස්තාව ලැබුනි. පුහුණුකරු 'රේ' ගේ තීරණය වූයේ මැට් නැවත කැඳවීමටයි. මැට් දෙසින් දිස්වූයේ හොඳ පෙනුමක් නොවේ. නමුත් මැට් තවදුරටත් ක්‍රීඩා කලයුතු බව ක්ලිෆර්ඩ් දැඩිව කියා සිටියේය. මැට්ගේ වැටීමත් සමග ප්‍රතම භාගය අවසන්වී තිබුනි. කිසිවකු ගෝල ලබා තිබුනේ නැත.

මැට් වෙත ගිය ක්ලිෆර්ඩ් ..'පුතා උඹට පුළුවන් ...උඹෙන් තමයි අපිට විනින් ගෝල් එක ඕනේ. කකුල ගැන අමතක කරපන්..උඹට පුළුවන් ...ටයිලර් ඩිෆෙන්ඩ් කරන්න පුළුවන් මාරියෝ ටයි ට්‍රෙවින් ටයි. උඹ ෆෝකස් කරපන් ගෝල් එක. උඹට පාස් එක ගානට ලැබෙයි. මේක් අස් ප්‍රවුඩ් යන්ග් බෝයි..' දැඩි අපහසුවෙන් සිටි මැට් හට ක්ලිෆර්ඩ් ගේ වචන වලින් ජවයක් ලැබුනු සැටි පෙනුනි. 'යස් සර්..අයි විල් ඩූ ඉට්' මැට් පැවසුවේය. මැට් නැවත පිටියට යැවීම ගැන පුහුණුකරු රේ මෙන්ම ටෝනිද එතරම් කැමැත්තක් දැක්වූයේ නැත. මන්දයත් මැට්ගේ ශාරීරික සුවතාව හොඳ මට්ටමක නැති බව ඔවුනට හැඟීයන්නට ඇත.

....තරඟයේ දෙවන භාගය ආරම්බය සනිටුහන් කරමින් ටයිලර් පන්දුව සමග ඉදිරියට ඇදෙන්නට විය. ඉතාම ආසන්න අවස්තාවක් දක්නට ලැබුනි...දැල් රකින්නාගේ දක්ෂතාවය නොවෙන්නට ටයිලර් තරඟයේ පලමු ගෝලය වාර්තා කරන්නට ඉඩ තිබින. තව මිනිත්තු දහයක් ගෙවී ගිය කල ක්ලිෆර්ඩ් ගේ සිහින සැබෑ කරමින් මැට් විසින් ගෝලයක් වාර්තා කලේය. කිලිෆර්ඩ් ටෝනි රේ එකිනෙකා උඩ පනිමින් වැලඳගමින් සතුට ප්‍රකාශ කලෝය. ඊට පසුව ටයිලර් අවස්තාවක් කිහිපයකම ක්‍රියාත්මක වූවත් ගෝලයක් ලබාගැනීමට හැකිවූයේ නැත.

තරඟය නිම වීමට ඇත්තේ තවත් මිනිත්තු දෙකක කාලයකි. මැට් තවත් ගෝලයක් ලබා ගන්නට උපරිම උත්සාහයක සිටියේය. නමුත් මෙවර සමර්සෙට් ඩිෆෙන්ඩර්ස්ලා ඔහු වටකර ගත්තෝය. කිසිවක් කල නොහැකි තැන ඔහු බෝලය තම සගයෙකුට යොමු කලේය. එහිදී කකුල් පැටලුමක් සමග මැට් නැවත ඇද වැටුනේය. අභාග්‍යක මහත. මැට්ගේ යොමුව වැරදුනි. ටයිලර් බෝලය රැගෙන කගවේනෙකුටත් වැඩි වේගයෙන් දිව යන්නට වූවේය. කිසිවෙකුටත් ඔහු නවතනු තබා ලන්වන්නටවත් ඉඩක් නොවීය. තරඟය අවසාන මිනිත්තුවේය. කිලිෆර්ඩ් ට අතීතය සිහිවුනි. ජේසන් කී ආකාරයටම අතීතය නැවත ලියවෙන්නට සූදානම්‍ ය. ක්ලිෆර්ඩ් ගේ හදවත ගැහුනු හඬ පරයා ඔහු හති දමන්නට විය. ඔහු හුස්ම ගත්තේ අපහසුවෙනි. ජේසන් කීවා නිවැරැදිය. ටයිලර් ඉතා දක්ෂලෙස ගෝලය වාර්තා කලේය. කිලිෆර්ඩ් අනික් කෙලවරේ සිටි ජේසන් දෙස බැලුවේය. ඔහුගේ වියරු සිනහව තවත් ක්ලිෆර්ඩ් ගේ හුස්ම හිර කරන්නට සමත්විය. ...

.............ක්ලිෆර්ඩ් යන්තම් ඇස් ඇර බැලුවේය. පරිසරය වෙනස්‍ ය. ඔහු මේ සිටින්නේ රෝහල් ඇඳක බව තේරුම් යන්නට වැඩිවෙලා ගත නොවුනි. ඔහු සෙමෙන් මතකයන් එකිනෙක අමුනා ගැනීමට උත්සාහ කලේය. හෙදියක් කාමරයට පිවිසුනාය. 'මිස් ටිවී එක දාන්න..දාන්න..ඉක්මනට මැච් එක. දාන්න බලාගෙන ඉන්නේ.' ඔහු කෑගසන්නට වූවේය. 'සර් ඔබ ඉන්න තත්වය අනුව ඒක කරන්න අපහසුයි. ඔබ දැන් ටිකක් රෙස්ට් කරන්න ඕනේ..'. ක්ලිෆර්ඩ් කේන්තියෙන් නැවත කෑගසන්නට විය. හෙදියට වෙන විකල්පයක් නොවීය.

...තරඟය තවමත් පැවැත්වේ. දෙපිලම තවම ගෝල එක බැගිනි. නමුත් දැන් ගතවන්නේ දෙවන අතිරේක කාලයයි. මැට් තුවාල ලබා ඉවත්වී ඇත. ක්ලිෆර්ඩ් ඉතා අමාරුවෙන් හිත සන්සුන් කරගැනීමට වෙර දැමුවේය. සසෙක්ස් ක්‍රීඩා විලාශය එතරම් සතුටුදායක නැත. ටයිලර් අනිවාර්යයෙන්ම තව ගෝලයක් ලබාගනු ඇත. කුමක් කල යුතුද...ක්ලිෆර්ඩ් කල්පනා කලේය. ඔහුට කුඩා බ්‍රයන් මතකයට නැගුනි. ඉතා දක්ෂ ක්‍රීඩකයෙකු නොවූවත් නවකයෙකු ලෙස තමාගේ උපරිමය ලබාදෙන්නෙක් බව ක්ලිෆර්ඩ් තේරුම් ගෙන තිබුනි. 'නර්ස් නර්ස් මට කෝල් එකක් අරන් දෙන්න මම කියන නම්බර් එකට. ඉක්මන් කරන්න....ටෝනි ටෝනි මේ අහපන් බ්‍රයන්ව ඇතුලට යවපන්..ඊට කලින් මට කොල්ලට කතා කරන්න දීපන්..'. ක්ලිෆර්ඩ් ගේ තීරණය ගැන රේ කිසිසේත්ම සතුටු නොවීය. ටෝනිත් සතුටු නොවූවත් තම අතිජාත මිත්‍රයාගේ ඉල්ලීම අහක දැමීමට නොහැකිය. රේ ව බලෙන්ම කැමති කරවාගෙන බ්‍රයන් පිටියට යැවීමට සැලැස්වුනි.
'බ්‍රයන්..කොල්ලෝ'..'ඔව් සර්..කියන්න'
'මම උඹේ දක්ෂතා දැකලා තියෙනවා. උඹව කලින් ටීම් එකට ගත්තෙ නැත්තෙ උඹට තව එස්පෝශර් එක දෙන්න. මේන් තින්ග් ඊස් යූ හෑව් ටු අන්ඩර්ස්ටෑන්ඩ් ද සිටුඒශන්. උඹ ඒකට කියාපු එකා. මම උඹ ගැන හොදට දන්නවා. ගෝ ..ගෝ ඇන්ඩ් ප්ලේ..' 'සර් වට් අයි හැව් ටු ඩූ. ඇට් ලීස්ට් ටෙල් මී සම්තින්ග්' බ්‍රයන් පැවසුවේය. 'පුතා උඹ දන්නවා කරන්න ඕන දේ...දෙවියන් උඹට කියාවී...උඹේම මනැස උඹට කියාවී. උඹ නිසැකවම ඒක කරාවී. මට උඹව විශ්වාසයි. පලයන් ...ඒක කරපන්'....
බ්‍රයන් ට කිලිෆර්ඩ් ගේ වචන අමෘතයක් බඳුවිය. ඇත්තෙන්ම ඔහු සෑහෙන හොදට සෙල්ලම් කලේය. ක්ලිෆර්ඩ් ඉතා උනන්දුවෙන් බලා සිටියේය. ඔහු බ්‍රයන් කෙරේ දැඩි විශ්වාසය තැබීය. අවසාන මිනිත්තු දහය එලැඹුනි. බ්‍රයන්ට ලැබුන යොමුව සාර්තකය. ඔහු වේගයෙන් ගෝලය දෙසට බෝලය රැගෙන ගියේ ප්‍රතිවාදීන් මවිත කරවමිනි. ගෝලය ආසන්නයටම ඔහු පැමිණ ඇත. දැල් රකින්නා ඔහු දෙසට කෑ ගසාගෙන දුව ආවේය. එය මායිම් නොකල බ්‍රයන් වැරෙන් පහර එල්ල කලේය. ඔහුට සමතුලිතතාවය පවත්වා ගැනීමට නොහැකිව ඇද වැටුනි. පන්දුව දැල් රකින්නාගේ අතේ ඇඟිලිවල වැදී ඉවතට ගියේය. බ්‍රයන් නැගිටින සේයාවක් නැත.

ක්ලිෆර්ඩ් ගේ දෑස් නිලංකාර වී ඇති බවක් දැනුනේය. හුස්ම නොවැටෙන තරම්‍ ය. දොස්තර සහ නර්ස්ලා ඔහු වටකරගෙන කලබලයෙන් කුමක්දෝ කරනු පෙනුනි.
...........තිරය මත උඩ පහල ගිය රේඛා සුමට වනු පෙනුනි...........

මල් කලඹක් ඔහු ඉදිරියේ දිස්විය. කලු ඇඳගත් පිරිසක් අඬමින් ඔහු අසල රැඳී සිටී. ඔහු මේ සිටින්නේ කොහිද....ක්ලිෆර්ඩ් සිහි එලවා ගැනීමට තැත් කලේය. ඔහු සෙමෙන් හිස ඔසවා බැලුවේය. තණ පිට්ටනියක මැද කලු පාට පෙට්ටියක් තුල ඔහු සිටිනා අයුරු පෙනුනි. ඔහු කෑ ගසා හඬන්නට තැත් කලත් වචන පිටවූයේ නැත. දෑසම වසාගෙන හැකි වෙර යොදා කෑ ගැසුවේය.

'සර්...සර්...ඔයාට සිහිය ආවා නේද. ඔයාට ඇහෙන්වද. මම ඒක කලා...ඔව් සර් ඔයා කියපු විදියටම මම ඒක කලා. අන්තිම විනාඩි පහේදී මම ගෝල් දෙකක් ගැහුවා'.
තණ පිට්ටනියේ සේයාව කෙමෙන් මැකී ගොස් රෝහල් කාමරයක් දිස්වුනි. ටෝනි රේ බ්‍රයන් ඇතුලු සියලුදෙනාම ඔහුගේ ඇඳ වටකරගෙන සිටිති. අසල පැත්තකින් රෝද පුටුවක මැට් ද සිටිනු පෙනුනි. මැට් සමග සිනාසුනු ඔහු බ්‍රයන් දෙසට හැරුනි. දෑස් වලින් කඳුලු කැට කඩා හැලෙන්නට වුවත් මුවග සිනහව ඉවත් නොවීය. ක්ලිෆර්ඩ් ටෝනි දෙසට හැරුනේය.
'ටෝනි...ජේසන් ට කියපන් අතීතය වෙනස් විදියකට ලියැවුනා කියල..නෑ මම ඒක අලුතෙන් ලිව්වා කියපන්'

\මිෂ්කා/